Llevamos mucho tiempo defendiendo
un nombre, un apellido una canción
y con mis propios ojos quiero verlo 
que lo hemos conseguido con amor
Llevamos muchos años peleando
y no hay pelea si no quieren dos
y hay gente por aquí que está llorando
que no sabe que hacer con su dolor
Estoy cantando alto
porque busco una respuesta
estoy diciendo basta
porque QUIERO SOLUCIÓN
que tengo un par de amigos
cada uno está en un bando

y ya se han distanciado
y en el medio muero yo
Llevamos muchas tardes discutiendo
que si esto pertenece, que si no 
y a cualquier precio
quieren enfrentarnos,
a ver si así perdemos la razón
llevamos muchas noches sin hablarnos
PERO NOS QUEDA UN SUEÑO POR CUMPLIR
así que unamos fuerte nuestras manos,
si yo confío en ti, confía en mi
Estoy cantando alto
porque busco una respuesta
estoy diciendo basta 
porque quiero solución
que tengo un par de amigos
cada uno está en un bando
y ya se han distanciado
y en el medio muero yo
si yo confío en ti, mi amigo
tú confía en mi.


Carai digo eu tamen, ¡con estas fotos calquera! Espero que solo sexa literatura o que escribes, de non ser así, desexo que ese camiño una e non separe, que esas bagoas sexan de alegria, que o soldado vista de disfraz, e que esas mans se unan nunha aperta amistosa, a mesma que dende terra a dentro che mando.
A vida é poesía, non o esquezas.
Hola queixa! esta canción de tontxu descubrina fai pouco, curiosamente pescudando nas cancións de kepa junquera no ares e a verdade me deixou de pedra,resulta que é dun álbum do 2001 que non recordo agora o seu nome pero é moi sentida. A primeira vez que a escoitei pensei que falaba do conflicto vasco, sempre recurrente nas tertulias mañaneras verdade, todavía agora non sei se dalgunha maneira oculta sí quere falar algo deso, pero sen embargo se dirixe á Palestina, outro tema que ten moito do que falar!
Sempre é literatura ó que escribo, pero a realidade fai que estes temas nos invadan na literatura, pois seguro que calquera escritor por moi apartado que queira estar sempre reflexará un personaxe que coñece, unha situación vivida ou mesmo unha crítica de actualidade.
Neste pequeno collage que montei coa canción de tontxu só quero protestar por unha situación, que igual que nl sáhara, segue durante anos e ninguén da solución, somentes fomentan o odio deixándoos encerrados como paxaros na gaiola.
bicos dende a orilla do mar
AH! unha cousa que se me olvidou queixa, nestes conflictos ós únicos que sofren son a xente, por iso supoño que fixo ese símil entre tres amigos e cando un deles rompe a amizade e queda o outro no medio, descolgado e intenta unir de novo ás veces sen resultados, como parece no caso, á relación que mantiñan antes.
BICOS
Gracias por esa explicación, non o sabía.
Ë certo que sempre temos algo que ver co escrito, tamén é certo que a todos afectan os problemas pendentes dos pobos que non se poden defender, que dependen dos demais.
Bicos